Gitar, bağlama, ud, keman ve kanun birbirinden hem görünüş hem teknik olarak ayrılır; buna karşılık hepsinde ses aynı yolla üretilir ve bu ortaklık, birinden diğerine geçişi kolaylaştırır.
Ortak ilk nokta telin titreşimidir. Telin kalınlığı, gerginliği ve uzunluğu perdeyi belirler. Bu üçü bilindiğinde, sapı olan her çalgıda perde mantığı anlaşılır hâle gelir.
İkincisi gövdenin rolüdür. Tel tek başına az ses verir; duyduğumuz ses, titreşimin gövdeye aktarılıp havayı hareket ettirmesiyle oluşur. Gövdenin biçimi ve malzemesi tınıyı belirler.
Üçüncüsü sesin uyarılma biçimidir. Tel parmakla, tezeneyle ya da yayla uyarılır; bu seçim çalgının karakterini belirleyen en büyük etkendir. Yay sürekli bir ses üretirken, parmak ve tezene vuruşla başlayıp sönen bir ses verir.
Dördüncüsü sol elin işidir. Perdeli çalgılarda parmak perdenin arkasına basar; perdesiz çalgılarda perdenin yerini kulak belirler.
Bu ortaklıklar nedeniyle bir telli çalgıda edinilen sol el düzeni, diğerine kısmen taşınır.
Derslerimizde telli çalgı dersleri bu ortak zemin üzerinden anlatılır.